Feyenoord HandbalRespect, zorg en inzet voor elkaar!

Nieuws - Interview met Mohsen Daghrir

Nieuwe trainer Feyenoord heren: Mohsen Daghrir

De cirkel is rond: na 10 jaar is Mohsen Daghrir weer terug in Rotterdam als trainer. Tien jaar geleden begon in Rotterdam het avontuur van de Haro, een gezamenlijk initiatief van Rotterdamse clubs om in Rotterdam op niveau te kunnen spelen. Aan de start van dit avontuur stonden Miki Zornic en Mohsen Daghrir. Het herenteam startte in de eerste divisie en werd dat eerste jaar net geen kampioen. Het tweede jaar eindigden ze onverslaanbaar bovenaan en promoveerden ze naar de eredivisie. 

Als ik Mohsen vraag of handbal altijd zijn sport is geweest, antwoord hij nee. Voetbal was zijn eerste liefde. Gewoon lekker op straat met vrienden en ook op school, in Tunesië deed hij mee aan toernooien. Voetbal was dé sport. Handbal interesseerde hem niet, dat was niet stoer genoeg. 

Door zijn gymleraar is hij gaan handballen. Zijn school deed mee aan een toernooi en ze hadden te weinig spelers. Mohsen kon een lekker balletje gooien en moest daarom meedoen. Bij de tegenpartij zaten zes spelers die bij een grote club speelden. Hun trainer kwam kijken en Mohsen viel op. Hij werd gevraagd om te komen handballen. Eerlijk gezegd vond hij voetballen leuker. Maar nee zeggen tegen iemand met aanzien doe je niet zo snel.

In Tunesie zijn de middagpauzes op school lang, Tussen 12 en 2 is het lunchtijd en dat was het moment dat ze trainden. Mohsen werd beter en beter, deed mee aan een Academy en op zijn zestiende stond hij voor de keuze: of je kiest voor school of je gaat professioneel handballen. Hij koos voor het laatste. Handbal is in Tunesië de tweede sport na voetbal. Hij kon van het handballen leven en speelde in het nationale team. In 1988  deed hij mee aan de Olympische spelen en later aan de Africa cup.

In Nederland kwam hij op vakantie. Om zijn conditie hoog te houden trainde hij mee met de Utrechtse club USDV. Dat beviel aan beide kanten, dus vroegen ze hem te blijven. Hij was toen nog in onderhandeling met zijn club, kreeg niet helemaal wat hij voor ogen had en besloot het in Nederland te proberen. Het beviel hem prima. Het niveau in Nederland was wel een stuk lager dan in Tunesië en hij trainde minder uren. Hierdoor kon hij zijn plek in het nationale team niet handhaven. Spijt van zijn keuze heeft Mohsen nooit gehad. “ Als ik eenmaal een beslissing neem krabbel ik niet terug. Dan maak ik er wat van.” Hij speelde bij verschillende clubs in Nederland, o.a. bij Atomium (waar zijn twee dochters nog spelen) en DES. 

De stap naar trainer was een logische. Hij is een fanatieke handballer en toen dat als speler niet meer kon was de stap naar trainer makkelijk gemaakt. Zijn eerste ervaring als trainer deed hij op bij de A junioren van Atomium. Vervolgens de dames van deze club, de dames van DWS en Tachos. En zo’n tien jaar geleden startte hij bij de Haro waar hij na de heren ook de damesselectie nog getraind heeft. 

Hij verruilde Rotterdam voor Brabant en trainde o.a. de dames van Breda voor zes jaar. Maar nu is hij weer terug in Rotterdam, bij Feyenoord Handbal.  

Als ik vraag wat voor trainer hij is, dan zegt hij lachend: heel fanatiek! Ik wil altijd winnen. Ik kan slecht tegen verlies. Hij ziet handbal als de ultieme teamsport en ziet het als zijn taak om het beste uit iedere speler te halen. “Als speler sta je in dienst van het team. Het team heeft iedereen nodig, want als team behaal je het resultaat.”

Mohsen van harte welkom bij Feyenoord Handbal! Bij de start van het seizoen interviewen we je graag weer een keer om dan wat dieper in te gaan op jouw visie en je plannen voor het komende jaar. We hopen dat je je plek vindt bij ons en dat we een sportieve samenwerking opbouwen met mooi resultaten. 

Dank voor je interview en tot snel op het veld of in de zaal, Elke

Dit interview is gehouden door Elke. Wil je zelf ook graag schrijven, filmen, vloggen, of op een andere meehelpen aan onze communicatie.? Meld je dan bij Elke: vicevoorzitter@feyenoord-handbal.nl