Feyenoord HandbalRespect, zorg en inzet voor elkaar!

Nieuws - In memoriam Jan Helsloot

In memoriam Jan Helsloot 73 jaar

Ons bereikte het trieste bericht dat op 27 november is overleden ons ere-lid Jan Helsloot. Jan heeft zich jarenlang verdienstelijk gemaakt bij ons oude Snelwiek. Hij vierde dit jaar zijn zestigste jaar lidmaatschap bij de vereniging.

Jan begint bij Snelwiek als 13-jarige en zet zich al snel onvermoeid in voor de vereniging. Hij gaf training aan diverse teams waaronder Heren 1, was voorzitter van de Technische Commissie en was 2 jaar samen met Frans Sweben voorzitter van de club. Hij organiseerde jarenlang het pinkstertoernooi, werd scheidsrechter en begeleidde veel jongelui bij hun scheidsrechtersopleiding. We zijn Jan zeer dankbaar voor zijn inzet, enthousiasme en kritische liefdevolle feedback. Hij heeft veel voor de club betekend. We zullen hem niet vergeten.

Wij wensen Anneke, Misja en verdere familie veel sterkte met het verlies van Jan.

Noot:
Vandaag ontvingen we via de officiële weg het overlijdensbericht. In overleg met Anneke en Misja plaatsen wij de rouwkaart niet. Er gelden helaas in deze Corona tijd beperkende maatregelen, de crematie zal daarom in besloten kring plaats vinden. Meer informatie hierover kan je vinden bij Nicolien.

Het correspondentie adres voor een condoleance bericht is:
Fam. Helsloot
Spuistraat 525
2987 TV Ridderkerk

WIj vroegen Piet Koster om een stukje te schrijven over Jan, dat stukje kan je hieronder lezen:

Herinnering aan Jan Helsloot

Afgelopen vrijdag 27 november 2020 is Jan Helsloot overleden. We wisten dat Jan ziek was, maar het overlijden komt altijd als een dief in de nacht.

Ik condoleer Anneke, Misja en verder al de dierbaren van Jan en wens hen allemaal veel sterkte in het verdere leven zonder Jan.

Jan ken ik van Snelwiek. We speelden vanaf 1967 samen in het eerste in de eerste divisie. We waren 2 verschillende spelers, maar in het team was hiervan niets te merken. Het was een Rotterdamse eenheid die in het veld stond en dat lieten we de tegenstander ook blijken. In 1968 speelden we een toernooi in Kassel en van grote afstand was een opgeblazen “ballon”. Dat was de aanleiding voor een van de spelers om te zeggen “Jan is er al”.

Tot wanneer Jan en ik samen gespeeld hebben is mij niet precies bekend, maar het zal tot begin jaren ’90 geweest zijn. Dat was voor ons het moment om een andere weg in te slaan. Jan en ik waren het dikwijls oneens geweest met de scheidsrechters en we besloten dat we dan zelf maar moesten gaan fluiten. Dit ging goed want ons grote pluspunt was dat we zelf gespeeld hadden en redelijk goed konden inschatten wat een speler deed en ging doen. Jan en ik waren zowat de uitvinders van de voordeelregel in het handbal. Het klinkt arrogant, maar onze manier van fluiten werd door de spelers op prijs gesteld. Geen kaarten maar effe langslopen en zeggen dat je het gezien hebt. Jan was wars van autoriteit en van boboos moest hij  helemaal niets hebben. We floten met witte sokken en dat mocht ook niet want we moesten destijds volgens de bond zwarte kousen dragen. Dat hebben we dus niet gedaan.

We floten goed en op grond van de beoordeling werden we op een gegeven moment uitgenodigd om naar Sittard te komen en eventuele promotie af te dwingen. We bestudeerden de regels, want hoe zwaar een bal weegt en hoe breed de lijn is interesseerde ons niet, maar de bond wel.

In Sittard met twaalf koppels. ’s Avonds kon je kiezen tussen de bobo’s versnaperingen aanbieden of je eigen plan trekken. Jan en ik trokken ons eigen plan en bezochten in een andere zaal een huwelijksfeest van ons volledig onbekende mensen. Dat was gezellig maar heeft ons waarschijnlijk mede de promotie gekost.

Jan heeft ook veel voor Snelwiek betekend. Hij is voorzitter Technische Commissie geweest, alsmede trainer. Maar hij is toch het meest bekend geworden als DE ORGANISATOR van de grote Snelwiek Pinkstertoernooien, het eerste vond plaats in 1974. Hij wist altijd een grote groep mensen te verzamelen die 18 velden klaarmaakten, het wedstrijd secretariaat bemanden en hij zorgde ervoor dat alles op 2e pinksterdag gladjes verliep. Hij draaide het wedstrijdprogramma van 500 (?) wedstrijden in elkaar en veel Nederlandse en buitenlandse ploegen hadden ieder jaar een geslaagd toernooi. Toen Jan er na 12 edities mee stopte was dit eigenlijk ook het einde van de toenooihistorie.

Naast het bovenstaande is Jan ook een zeer verdienstelijk trainer geweest. Hij acteerde bij WIK en de heren van Snelwiek stonden een aantal jaren onder zijn leiding. Op grond van alle zaken die hij voor Snelwiek gedaan heeft is hij volledig terecht vorig jaar benoemd tot erelid.

Jan was op zaterdag nog geregeld op het veld en in de zaal te zien te zien en met hem is een markant erelid verloren gegaan.

Nogmaals iedereen sterkte gewenst.

Piet Koster